Home
 
 
 
Om vijf uur gaan we naar de start
Jan komt als laatste bij de Tuchino pas
 
 
 
Bieren na afloop
Ons dakterras van de sportclub
Hoe kom je nou in San Remo?
 
 
 

Milan - San Remo 2005.

 
.
Rob, Jan, Ron en Pieter klaar voor de start
 
 
Na veel voorbereidingen is het dan zover dat we 's ochtends om vijf uur klaar staan voor de start. Wij waren op vrijdag vanuit Nederland naar het Holiday Inn in Milan gereden. Hier troffen we onze overige vrienden van de SPA groep waar we weer een peletonnetje mee vormden. Op zaterdag verkennen we de start, bespreken we de route en de tactiek. Anderen gaan op verkenning in Milaan of sleutelen nog wat aan de fiets. Martina en Helga rijden de volgauto.

De SPA groep met Marc, Patrick, Onno, Elbert en Jaap draaien in een lekker tempo en ondanks enige plaspauze's zijn we lekker op tijd in Novi Ligure bij de eerste stop op 90 km.

Vanaf nu moeten we klimmen naar de Turchino pas. Jammer dat mijn pedaal even niet goed zat en twee spaken defect waren, anders waren we mogelijk tegelijk bij de pas gekomen. Ik was al dankbaar dat ik tot zover in de trein kon meerijden. Als ik eenmaal boven ben beginnen de mannen alweer aan de afdaling. Ik raak echter niet in paniek, heb wel meer lange afstanden alleen gefietst, en de route was niet moeilijk. Na de afdaling de kustlijn volgen tot San Remo was de opdracht. Ik gaf de meiden nog even instructies hoe ze de volgauto netjes konden houden waarop zij naar het 223 km punt in Finale Ligure reden.
Ron en Pieter zijn al voor me weg.
Drukke kust op een prachtige zonnige dag.
De afdaling was de moeite waard. Een prachtige zondag maakte het druk langs de boulevard. Mogelijkheden genoeg hier, een jonge meid te scheppen met je fiets, vechten met een overspannen Italiaan of genieten van de mooie blauwe Middelandse zee. Kortom je kiezen. Ondertussen moest er wel doorgetrapt worden want het is vanaf Genua nog 150 km naar San Remo. Op de achtergrond van de foto links onder zie je een Capo (kaap) die telkens tussen de plaatsjes opdoken en waar je telkens weer even voor moest aanzetten. Dus echt vlak was ook het laatste deel niet. Ik krijg telefoon van Marina dat Pieter en Ron nu niet te ver voor me zitten. Ik drink een Red Bull en zet nog eens stevig aan, en ja hoor na deze stop zijn we weer samen. Het was overigens heerlijk weer, doch ik begon me wel een beetje zorgen te maken over de hier eerder invallende duisternis.
Batterij leeg en...nog 80 kilometer!!
En Jan is er weer bij...
Je ziet het niet, maar er moest toch nog even stevige staal gesproken worden voor we vertrokken voor de laatste etappe naar San Remo. Met een gangetje van ca. 25 km per uur hebben Ron, Pieter en Jan het afgemaakt. Helaas moesten we de Poggio en de Cipresse even rechts laten liggen want we werden vanaf acht uur al met de invallende duisternis geconfronteerd. We kwamen dan ook tegen half tien in het donker binnen.Voor we naar het hotel konden moesten we nog even op Marina en Helga wachten.Die moesten even een pizza halen voor de buschauffeurs. Binnen zat de SPA groep al uitgebreid te dineren (die waren de tocht alweer vergeten aan de praatjes te horen). Het was weer een gezellig samenzijn mannen.